Αρχική arrow 2005 arrow 2 Απριλίου 2005: Σεμινάριο Καθηγητή Eugene Roberts

2 Απριλίου 2005: Σεμινάριο Καθηγητή Eugene Roberts

Έχει γραφτεί από ΕΟΓΜΕ
Τετάρτη, 21 Απρίλιος 2010

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΡΘΟΔΟΝΤΙΚΗΣ & ΓΝΑΘΟΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ & ΈΡΕΥΝΑΣ
Σεμινάριο Καθηγητή Eugene Roberts, Σάββατο 2 Απριλίου, 2005

ΟΜΙΛΗΤΗΣ: Eugene Roberts, καθηγητής και διευθυντής του ορθοδοντικού τμήματος του Πανεπιστημίου Indiana, Indianapolis Η.Π.Α.
ΘΕΜΑΤΑ:
«Η επίδραση της ορθοδοντικής- ορθοπεδικής θεραπείας στην οστική αναδιαμόρφωση»
«Ποιοτικός έλεγχος του ορθοδοντικού αποτελέσματος με τη βοήθεια του ολοκληρωμένου δείκτη κλινικής αξιολόγησης»
«Γενετική προδιάθεση και εξωτερική απορρόφηση της ρίζας»
ΤΟΠΟΣ: Ξενοδοχείο Στράτος Βασιλικός, Μιχαλακοπούλου 114, Αθήνα

Βιογραφικό Σημείωμα
Ο καθηγητής E. Roberts έλαβε το πτυχίο της Οδοντιατρικής από το Πανεπιστήμιο Creighton, το Διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Utah και την Ειδικότητα της Ορθοδοντικής από το Πανεπιστήμιο του Connecticut. Tου απονεμήθηκε τιμητικό Διδακτορικό («Docteur Honoris Causa») από το τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Lille, Lille, Γαλλίας. Είναι μέλος του American και International College of Dentists, διπλωματούχος του American Board of Orthodontists και ενεργό μέλος της Angle Society. O καθηγητής Roberts κατέχει την τιμητική θέση Jarabak Professor, είναι επικεφαλής του Ορθοδοντικού Τμήματος και Διευθυντής του μεταπτυχιακού προγράμματος Ορθοδοντικής στο Πανεπιστήμιο της Indiana. Μοιράζεται τη θέση καθηγητή Μηχανικής στο τμήμα Μηχανικής και Τεχνολογίας στο Πανεπιστήμιο Purdue. Στις τιμητικές του διακρίσεις περιλαμβάνεται το βραβείο Isaiah Lew, το βραβείο Jarabak Award for Orthodontic Education and Research και πολυάριθμες ομιλίες στην Αμερική και το εξωτερικό.

Περίληψη Προγράμματος
Οστική διαμόρφωση και αναδιαμόρφωση ως απόκριση των ιστών σε ορθοδοντικές και ορθοπεδικές δυνάμεις
Η διαμόρφωση του οστού είναι μια μηχανικά επαγόμενη προσαρμοστική διαδικασία που καταλήγει να αλλάξει το μέγεθος, το σχήμα ή τη θέση ενός οστού. Οι αναβολικές και καταβολικές οστικές διεργασίες, που εντοπίζονται σε συγκεκριμένες θέσεις, είναι εκδηλώσεις υπερτροφίας λόγω αυξημένου φορτίου και ατροφίας λόγω μη χρήσης αντίστοιχα. Οι καταβολικές οστικές διεργασίες (οστική απορρόφηση) στην περιοδοντική μεμβράνη είναι ο παράγοντας που καθορίζει το ρυθμό μετακίνησης ενός δοντιού. Κατά την έναρξη μιας οδοντικής μετακίνησης παράγεται στους οστεοβλάστες και τα οστεοκύτταρα ο αυξητικός παράγοντας του συνδετικού ιστού, που οδηγεί στην παραγωγή οστεοποιητίνης από τα ίδια κύτταρα.
Οστική απορρόφηση εμφανίζεται στην περιοχή της μέγιστης συμπίεσης της περιοδοντικής μεμβράνης, ενώ μια παρααγγειακή οστεογενετική διαδικασία εμφανίζεται στις περιοχές που το περιοδόντιο διευρύνεται.
Η οστική αναδιαμόρφωση που αποτελεί το μηχανισμό «ανακύκλωσης του οστίτη ιστού», είναι συγχρόνως και ένας σημαντικός παράγοντας μετακίνησης των δοντιών. Είναι μια συζευγμένη διαδικασία καταβολικών και αναβολικών διεργασιών που επισκευάζουν το γερασμένο και κατεστραμμένο οστίτη ιστό. Η σωστή διάκριση μεταξύ «οστικής διαμόρφωσης» («bone modeling») και «οστικής αναδιαμόρφωσης» («remodeling») είναι σημαντική για την κατανόηση της βιολογίας της οδοντικής μετακίνησης
Η διαμόρφωση των οστών προκαλείται από τις ασκούμενες πιέσεις και έλξεις που δημιουργεί η εφαρμογή ενός στατικού φορτίου σε ένα δυναμικό σύστημα κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Η αναδιαμόρφωση εμφανίζεται ως η αντίδραση σε αθροιζόμενες μικρονεκρώσεις.

 

Ποιοτικός έλεγχος του ορθοδοντικού αποτελέσματος με τη βοήθεια του «ολοκληρωμένου δείκτη κλινικής αξιολόγησης»
Για τη συμπλήρωση του «αντικειμενικού συστήματος αξιολόγησης» [Objective Grading System (OGS)]του ΑΒΟ των μεταθεραπευτικών εκμαγείων και πανοραμικών ακτινογραφιών αναπτύχθηκε μια «συνολική κλινική υπολογιστική μέθοδος» [Comprehensive Clinical Assessment (CCA)] που αξιολογεί το σχήμα προσώπου, την οδοντική αισθητική, την κάθετη διάσταση, το σχήμα του τόξου, τη διαφύλαξη του περιοδοντίου, την απορρόφηση των ριζών και την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Το σύνολο των δύο δεικτών (OGS και CCA) ορίστηκε ως το κλινικό αποτέλεσμα. Προκειμένου να καθοριστεί μια τριετής βάση αναφοράς «κλινικών αποτελεσμάτων» χρησιμοποιηθήκαν τα μεταθεραπευτικά αρχεία 521 διαδοχικών ασθενών ενός μεταπτυχιακού ορθοδοντικού προγράμματος. Μέση τιμή του OGS (κατά ΑΒΟ ορισμένου) ήταν για όλο το δείγμα 34.4 (αναλυτικά 32.4, 33.1 και 37.8 για τις χρονιές 1998, 1999 και 2000 αντίστοιχα). Η μέση τιμή του CCA ήταν για όλο το δείγμα 4.67 (αναλυτικά 2.96, 5.13 και 6.15 για τις χρονιές 1998, 1999 και 2000 αντίστοιχα). Οι σχετικές τιμές των OGS και CCA έδειξαν μια βαθμιαία επιδείνωση της ποιότητας της ορθοδοντικής θεραπείας σε σχέση με την αύξηση του χρόνου θεραπείας από 28.9 σε 39.3 μήνες. Γενικά, μακρύτεροι χρόνοι θεραπείας οδηγούσαν σε χειρότερα θεραπευτικά αποτελέσματα, κυρίως λόγω του φαινόμενου της «εξάντλησης» του ασθενούς. Η βαθμολόγηση όλων των τελειωμένων περιστατικών είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος αξιολόγησης. Παρόλα αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι για να ξεκινήσει ένα πρόγραμμα κλινικής αξιολόγησης είναι σημαντικό να έχει καθοριστεί μια πολυετής βάση αναφοράς. Οι ασθενείς που προχωρούν καλά στη θεραπεία τους τείνουν να την ολοκληρώνουν με αυτό το σύστημα αξιολόγησης, ενώ οι προβληματικοί ασθενείς μεταφέρονται σε επόμενο μεταπτυχιακό φοιτητή. Από τη στιγμή που οι μακρύτεροι χρόνοι θεραπείας είναι συνδεδεμένοι με χειρότερο τελικό αποτέλεσμα, είναι προς το συμφέρον των μη συνεργάσιμων ασθενών να ολοκληρώνουν την θεραπεία τους, παρά να συνεχίζουν σε μια προσπάθεια να επιτευχθεί ένα καλύτερο αποτέλεσμα.

Γενετική προδιάθεση και εξωτερική απορρόφηση της ρίζας
Μελέτες σε ανθρώπους και ποντίκια έχουν δείξει μια αντίστροφη σχέση μεταξύ της αρχικής αντίδρασης στην ορθοδοντική φόρτιση και την εμφάνιση απορρόφησης της ρίζας. Η κληρονομική μετάδοση του αλληλόμορφου γονιδίου 1 της ιντερλευκίνης 1Β προδιαθέτει τους τομείς της άνω γνάθου σε εξωτερική ακρορριζική απορρόφηση. Ο μηχανισμός φαίνεται να είναι μια βραδύτερη έναρξη των καταβολικών (οστεολυτικών) διεργασιών του οστού, οφειλόμενη στα χαμηλότερα επίπεδα της ιντερλευκίνης 1Β (χαρακτηριστικό του αλληλομόρφου 1). Η εφαρμογή μιας ορθοδοντικής δύναμης συνθλίβει το περιοδόντιο σε περιοχές μέγιστης συμπίεσης. Εκεί λοιπόν τα ορθοδοντικά φορτία μεταφέρονται άμεσα στο υποκείμενο οστό χωρίς την απορρόφηση που προσφέρει ένας περιοδοντικός σύνδεσμος. Πρόωρες επαφές συνδέονται με μεγάλες περιοδικές φορτίσεις του παρακείμενου στο νεκρωμένο περιοδοντικό σύνδεσμο οστού. Η παρατεταμένη αυτή φάση εκθέτει τη ρίζα του δοντιού σε υπερβολικές μηχανικές κάμψεις. Πιστεύεται ότι η μηχανική ζημιά στη ρίζα του δοντιού προσελκύει οστεοκλάστες που ενεργοποιούν περιοχές αναδιαμόρφωσης της ρίζας. Πολλαπλές περιοχές αναδιαμόρφωσης της ρίζας στο ακρορριζικό τριτημόριο μπορεί να επικοινωνούν κατά τη διάρκεια της απορρόφησης και να προκαλούν μόνιμη απώλεια οδοντικής ουσίας. Επιπλέον στοιχεία που συνηγορούν υπέρ της θεωρείας αυτής είναι: 1. μηχανικός έλεγχος σε τομείς σκύλων μέσα στα φυσιολογικά όρια προκάλεσε μικροαπορροφήσεις στο ακρορριζικό τριτημόριο της ρίζας, 2. ορθοδοντική φόρτιση προκάλεσε πλάγια απορρόφηση της ρίζας σε τομείς ποντικών που είχαν χαμηλή -σε σχέση με τον «άγριο» τύπο- Ιντερλευκίνη-1Β. Συμπεραίνεται λοιπόν ότι ελλειμματική παραγωγή Ιντερλευκίνης 1Β ως αντίδραση σε ορθοδοντική φόρτιση συνδέεται με βραδύτερη οδοντική μετακίνηση, η οποία προδιαθέτει τη ρίζα του δοντιού σε εντονότερη εξωτερική ακρορριζική απορρόφηση.

Πρόγραμμα Σεμιναρίου
Σάββατο 2 Απριλίου 2005

9:00-11:00 Διάλεξη
11:00-11:30 Διάλειμμα για καφέ
11:30-13:00 Διάλεξη
13:00-14:00 Μεσημεριανό διάλειμμα
14:00-16:30 Διάλεξη

Η ημερίδα είναι ευγενική χορηγία της Εταιρείας 3Μ-Unitek.

 

Τελευταία ενημέρωση Τρίτη, 11 Μάιος 2010
sectionimg

ΗΜΕΡΙΔΕΣ - ΣΥΝΕΔΡΙΑ

2018 2016 2015 2014 2013 2012 2011 2010 2009 2008 2007 2006 2005 2004 2017 1986

Σύνδεση Χρήστη